Dźwięk dzwonu Big Ben

Big Ben gra kurant i wybija godziny

Na tej stronie Westminster Chime startuje z Big Benem. Uruchom go i zostaw kartę otwartą: co kwadrans dzwony kwadransowe wygrywają kurant westminsterski, a o pełnej godzinie Wielki Dzwon wybija czas, raz o pierwszej i dwanaście razy w południe i o północy.

Wszystko, co tu słychać, nagrano przy samej wieży: melodie kwadransa, pół godziny, trzech kwadransów i pełnej godziny pochodzą z jednego zestawu nagrań, a uderzenia Wielkiego Dzwonu z plenerowego nagrania zrobionego o północy w 2017 roku, z szumem otaczającego miasta w tle. Jedynym wyjątkiem jest tykanie: pochodzi z zegara wieżowego z 1931 roku i rozlega się co dwie sekundy, w tym samym rytmie co wahadło samego Big Bena.

Dzwon ważący kilka ton

Wszystko w tym zegarze jest głębsze i wolniejsze niż w pozostałych. Uderzenia dzielą około cztery sekundy, a każde wybrzmiewa długo po rozpoczęciu następnego. Strona odtwarza kolejno trzy nagrane uderzenia, więc dwanaście uderzeń nigdy nie brzmi jak jeden skopiowany dźwięk. Dzięki temu odliczanie jest żywe, a ucho nie wychwytuje powtórzeń.

Podgłośnij, a wypełni cały pokój: to zegar dla tych, którzy chcą usłyszeć Londyn, a nie salon.

Prawdziwy Wielki Zegar

Ściśle rzecz biorąc, Big Ben to nie wieża ani zegar, lecz Wielki Dzwon, który wybija godziny. Odlany w 1858 roku w ludwisarni Whitechapel waży około 13,7 tony. W 1859 roku, wkrótce po uruchomieniu, pękł; zamiast odlewać go na nowo, inżynierowie obrócili go i zamontowali lżejszy młot, a ta naprawa ukształtowała brzmienie słyszane do dziś. Sama wieża została przemianowana na Elizabeth Tower w 2012 roku.

Wahadło zegara ma około 3,9 metra długości i uderza co dwie sekundy. Jego chód reguluje się do dziś, dokładając lub zdejmując stare monety na wahadle. Nie słychać go z ulicy i nie istnieje jego nagranie na wolnej licencji, dlatego tykanie na tej stronie zapożyczono z innego zegara wieżowego, zbudowanego w 1931 roku i ustawionego na ten sam dwusekundowy rytm. W latach 2017–2022 dzwony były w dużej mierze wyciszone na czas renowacji wieży. Od tamtej pory dzwony znów odzywają się nad Londynem, a Wielki Dzwon nadal wybija każdą godzinę.

Elizabeth Tower w liczbach

• Wysokość: około 96 metrów, z czterema tarczami zwróconymi ku czterem stronom świata, po jednej na każdą ścianę wieży.
• Tarcze: każda ma około 7 metrów średnicy, wskazówka minutowa mierzy około 4,2 metra, a godzinowa około 2,7 metra.
• Wielki Dzwon: około 13,7 tony, najcięższy z pięciu dzwonów, które wiszą w tej wieży.
• Wahadło: około 3,9 metra długości, jedno wychylenie co dwie sekundy, równo i bez pośpiechu.
• W ruchu od: Wielki Zegar odmierza czas od 1859 roku.

Jak liczyć uderzenia

O pełnej godzinie najpierw cztery dzwony kwadransowe grają szesnaście dźwięków kurantu westminsterskiego, a dopiero potem Wielki Dzwon wybija godzinę. Pierwsze uderzenie wyznacza tę dokładną chwilę i właśnie na nim warto się skupić: ma paść na pełną godzinę z dokładnością do sekundy. Policz więc kolejne uderzenia, a poznasz godzinę, nawet nie patrząc na tarczę zegara.

Wielki Dzwon brzmi głębokim e, a cztery dzwony kwadransowe grają gis, fis, e i H. Na tej stronie usłyszysz jedne i drugie: najpierw dzwony kwadransowe, a o pełnej godzinie, zaraz po nich, sam Wielki Dzwon.

Od stu lat w radiu

Uderzenia Big Bena mają też drugie życie w radiu: BBC nadało je po raz pierwszy w sylwestra 1923 roku i od tamtej pory stale towarzyszą jego serwisom informacyjnym, dzień po dniu. Dla wielu osób głębokie uderzenie Wielkiego Dzwonu jest po prostu głosem Londynu, który odmierza czas dla całego miasta.

Na uroczystą okazję

Big Ben to najbardziej uroczysty zegar na tej stronie, dobry sposób na oznaczanie godzin w cichym domu. Jeśli wolisz tę samą melodię w mniejszej skali, zegar stojący gra ją na stalowych prętach, a skąd ten kurant pochodzi i jakie słowa do niego pasują, przeczytasz w historii kurantu westminsterskiego.