Dźwięk zegara z kukułką

Kukułka, która obwieszcza godziny

Ta strona otwiera Westminster Chime z wybranym zegarem z kukułką. Uruchom go i zostaw kartę otwartą: zegar tyka żwawo, kukułka kuka raz o wpół do, a o pełnej godzinie tyle razy, ile wynosi godzina, dwanaście razy w południe i o północy.

Każdy dźwięk pochodzi z nagrań jednego prawdziwego mechanicznego zegara z kukułką: jego tykania, kukania o wpół do i kukania z południa. Dla pozostałych godzin strona odtwarza pierwsze kukania z nagrania południowego, w ich oryginalnej kolejności, a na końcu ostatnie z echem.

Dwa dźwięki i szybkie tykanie

Kukanie to dwa dźwięki, wyższy i niższy, wydmuchiwane przez małe piszczałki, a nie uderzane w dzwon. Przed pierwszym kukaniem słychać zwolnienie mechanizmu, cichy warkot i kliknięcie, które zna każdy właściciel zegara z kukułką.

Tykanie jest lekkie i szybkie, blisko dwóch uderzeń na sekundę, z lekkim utykaniem krótkiego wahadła kołyszącego się przed obudową. W porównaniu z powolnym taktem zegara stojącego brzmi niemal figlarnie.

Zegar ze Szwarcwaldu

Zegar z kukułką, jaki większość ludzi sobie wyobraża, pochodzi ze Schwarzwaldu, na południowym zachodzie Niemiec, gdzie zegarmistrze budowali go od XVIII wieku. Każdy dźwięk wołania pochodzi z własnej małej piszczałki, zasilanej własnym miechem, który mechanizm unosi i opuszcza, gdy ptak się pojawia.

Kto go wynalazł, nie wiadomo na pewno: popularna opowieść przypisuje to szwarcwaldzkiemu zegarmistrzowi z lat trzydziestych XVIII wieku, ale historycy uznają ją za nieudowodnioną. Rzeźbiona obudowa w kształcie domku i odlewane ciężarki w kształcie szyszek na łańcuchach to kształty, z których zegar jest dziś najbardziej znany.

Zegar do żywego pokoju

Wybierz kukułkę, jeśli lubisz zegar, który sam się zapowiada. Odzywa się tylko dwa razy na godzinę, więc nigdy nie wydaje się natarczywy, a jego głos rozpoznasz z każdego miejsca w domu. Jeśli wolisz melodię od ptasiego śpiewu, zegar kominkowy gra kurant westminsterski na prętach.