Pięć prętów kurantu
Zegar stojący nie ma dzwonów: grają stalowe pręty uderzane małymi młoteczkami. Im dłuższy pręt, tym niższy dźwięk. Dotknij pręta.
Kwadrans po kwadransie
Ten sam kurant co u Big Bena, zagrany na prętach. O pełnej godzinie grają cztery frazy, a potem niski pręt odlicza godziny.
-
Kwadrans
1 fraza
-
Pół godziny
2 frazy
-
Trzy kwadranse
3 frazy
-
Pełna godzina
4 frazy, potem uderzenia (tu 3)
Zegar stojący w liczbach
- 1 mwahadła, około: długość odmierzająca sekundy
- 1 smiędzy dwoma tyknięciami, spokojny rytm
- 5prętów: cztery do melodii, jeden do godzin
- 2 mwysokości, około, w klasycznym zegarze stojącym
Krótka historia
- 1680
W Anglii wychwyt kotwicowy pozwala na długie wahadło bijące sekundy. Potrzeba wysokiej skrzyni: tak rodzi się zegar stojący.
- 1793
Kurant powstaje dla kościoła Great St Mary w Cambridge.
- 1859
Przejmuje go Big Ben. Staje się kurantem westminsterskim i trafia do domowych zegarów.
- 1876
Piosenka „My Grandfather’s Clock” daje zegarom stojącym ich angielski przydomek.
- 1912
W Szwarcwaldzie powstaje Kieninger, producent mechanizmu prętowego nagranego dla tej strony.
Więcej o tym zegarze
Zegar stojący, który bije online
Westminster Chime startuje tu z wybranym zegarem stojącym: angielskim zegarem w skrzyni z mahoniu, z tarczą z fazami księżyca nad wskazówkami. Uruchom go i zostaw kartę otwartą. Tyka raz na sekundę, co piętnaście minut gra kurant westminsterski, a potem odlicza godziny.
Każdy dźwięk pochodzi z nagrania prawdziwego zegara z mechanizmem prętowym Kieningera, odtwarzanego przez stronę we właściwym momencie, więc kurant zawsze oznajmia prawdziwą godzinę.
Stalowe pręty i sekundowy takt
Ten zegar gra melodię na nastrojonych stalowych prętach, a nie na dzwonie: czysty, migotliwy ton z miękką metaliczną krawędzią i długim wybrzmiewaniem. Tykanie to mocny, równy takt co sekundę, rytm wahadła o długości około metra.
W porównaniu z Comtoise brzmi bardziej dostojnie, jak zegar stojący w przedpokoju lub gabinecie.
Od longcase do zegara dziadka
Wysokie zegary skrzyniowe pojawiły się w Anglii około 1670 roku, wkrótce po tym, jak wychwyt kotwicowy umożliwił zastosowanie długiego wahadła. Wahadło wybijające dokładnie jedną sekundę ma blisko metr długości, jest zbyt długie i zbyt delikatne, by zostawić je na wierzchu, więc zegarmistrze zamknęli je w drewnianej skrzyni stojącej na podłodze. Dlatego Brytyjczycy do dziś nazywają je longcase clocks.
Swojska nazwa pojawiła się później. W 1876 roku amerykański autor piosenek Henry Clay Work opublikował „My Grandfather’s Clock”, piosenkę o zegarze, który stanął, gdy umarł jego stary właściciel. Stała się przebojem, a nazwa „grandfather clock” (zegar dziadka) przylgnęła do tych zegarów na dobre. Od tamtej pory używa się jej także poza Wielką Brytanią.
Zegar dla całego domu
Zegar stojący to dobry wybór domyślny, jeśli chcesz klasycznego brzmienia, które większość ludzi kojarzy z zegarem z kurantem w domu. Niesie się daleko, a jego tykanie jest równe i nienachalne. Jeśli wolisz coś jaśniejszego i bardziej precyzyjnego, wypróbuj regulator wiedeński.
Pytania
Dlaczego nazywa się go zegarem dziadka?
Z powodu piosenki „My Grandfather’s Clock” Henry’ego Claya Worka z 1876 roku. Wcześniej, a w Wielkiej Brytanii także dziś, zwykła nazwa to longcase clock.
Jak często tyka zegar stojący?
Zwykle raz na sekundę, bo jego wahadło o długości około metra potrzebuje sekundy na jedno wahnięcie. Ten robi tak samo.
Czy ten zegar stojący gra na dzwonach, czy na prętach?
Na prętach. Dźwięki to nagrania nastrojonych stalowych prętów kurantu, które brzmią czyściej i bardziej metalicznie niż odlewany dzwon.
